André Prudhommeaux: Αναρχισμός, Εθνικοί και Ταξικοί Αγώνες

Ο αναρχισμός δεν μπορεί να ταυτιστεί με κανένα εθνικό ή ταξικό σκοπό, κανέναν ομαδικό μεσσιανισμό, καμία από τις θρησκείες όπου η κοινωνική εξουσία, σε αντίθεση με τα άτομα, λατρεύεται σαν μια υπεράνθρωπη και εν συντομία υπερ-ατομική οντότητα που ενσαρκώνεται σε κάθε πολίτη-ψηφοφόρο ή απονέμεται στο πρόσωπο ενός ηγέτη. Η μεθοδολογική κριτική αυτής της αλλοτρίωσης αντιπροσωπεύει την ίδια την ουσία του αναρχισμού, ως άμεση άσκηση της ατομικής δύναμης και της ελεύθερης συνεργασίας πέρα από οποιοδήποτε συλλογικό κηρύγμα. Στόχος του είναι να απελευθερώσει τον πραγματικό, από σάρκα και οστά, άνθρωπο από τη θεωρητική και πρακτική στενότητα των ταξικών του συνθηκών και να τον οδηγήσει στην υιοθέτηση μιας αντικειμενικής άποψης για τις δικές του συνθήκες και για εκείνες των άλλων ανθρώπων, απαλλαγμένη από οποιαδήποτε συναισθηματική παραμόρφωση που δημιουργείται από το φόβο ή τη αγανάκτηση. Ο αναρχισμός επιδιώκει να λειτουργήσει ως πρωτοπόρος – όχι μέσω της δημιουργίας μιας ομοιόμορφης κοινωνίας όπου μια ποικιλία πολιτισμών, γλωσσών, επαγγελμάτων ή ειδικοτήτων θα συγχωνευόταν σε μια γενική ισοπέδωση, αλλά μέσω ενός κόσμου χωρίς σύνορα όπου κάθε ατομικό και διαπροσωπικό χαρακτηριστικό θα μπορεί να λειτουργεί ελεύθερα και χωρίς τριβές σε ένα πλαίσιο ανοχής και ευρείας μίμησης. Ακόμη και αν δεν μπορούν να μετατρέψουν αυτό το όνειρο σε μια οικουμενική πραγματικότητα στο σύνολό του, οι αναρχικοί είναι τουλάχιστον σε θέση να του προσδώσουν κάποια μορφή παρούσας συνέπειας μέσω της δικής τους λογικής συμπεριφοράς και της συστηματικής επικύρωσης συμπεριφορών που συνάδουν με τη δική τους και αναδύονται αυθόρμητα σε κάθε χώρα και πλαίσιο.