Για τον Ben Morea

Κατά την διάρκεια της πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής της δεκαετίας του 1960 ένας αριθμός ριζοσπαστικών ομάδων αναπτύχθηκε επιδιώκοντας όχι απλά να μεταρρυθμίσει ή να αναδομήσει την κοινωνία, αλλά να την μεταμορφώσει συνολικά. Μεταξύ εκείνων που υποκινούσαν την «επανάσταση της καθημερινής ζωής» ήταν οι Γάλλοι Καταστασιακοί*, οι Ολλανδοί Provos**, οι Diggers*** του Σαν Φρανσίσκο και μια μικρή ομάδα στην Νέα Υόρκη με το όνομα Black Mask η οποία αργότερα εξελίχθηκε στην The Family (γνωστή και ως Up Against The Wall Motherfucker, The Motherfuckers και UAW/MF).

Έχοντας ξεκινήσει με μια σειρά αυθόρμητων εκδηλώσεων σε δημόσιους χώρους η Black Mask ανακοίνωσε την άφιξη της με μια δράση που έκλεισε το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (MOMA) το 1966. Σκοπεύοντας πάντα να σπρώξουν τους εαυτούς τους, και εκείνους γύρω τους, παραπέρα προς την έννοια της «Ολικής Επανάστασης» η ομάδα, μέσω των δράσεων της και του περιοδικού Black Mask, μετατόπισαν την πρακτική και την κριτική τους πέρα από τον κόσμο της τέχνης το 1967 ώστε να προκαλέσουν την αναπτυσσόμενη αντικουλτούρα και τα φοιτητικά κινήματα.

Εξελισσόμενοι στην The Family το 1968 τα πρώην μέλη της Black Mask**** αναμείχθηκαν συναισθηματικά με την ριζοσπαστική πολιτική, τα σπίτια για άραγμα και την ζωή στον δρόμο στο Lower East Side. Ως «παιδιά των λουλουδιών με αγκάθια» διέθεταν μια φλογισμένη ρητορική που πήγε το σύνθημα του «Είμαστε οι εκείνοι που οι γονείς μάς μας προειδοποιήσαν να αποφύγουμε» ως την λογική του κατάληξη. Αναφερόμενοι στους εαυτούς τους ως «συμμορία δρόμου με ανάλυση» η UAW/MF προέβλεψε την μαχητική έξαρση της Νέας Αριστεράς στα τέλη της δεκαετίας του ’60 ενώ ταυτόχρονα απέρριπταν την άνευ όρων υποστήριξη των συνομήλικων τους προς τους εξουσιαστές στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Ως ομάδες κρούσης για τον ψυχεδελικό αντι-καπιταλισμό οι The Family διακρίθηκαν παρακινώντας τα πάντα στα όρια τους. Ακόμη και το «αδύνατον να δημοσιευθεί» (όπως αναφέρονταν στους New York Times) όνομα της ομάδας προκαλούσε σεισμικές δονήσεις. Σε μια περίπτωση το Ανώτατο Δικαστήριο υποχρέωσε το Πανεπιστήμιο του Μισσούρι να επαναπροσλάβει την Barbara Papish με βάση ότι η εκ μέρους της ανατύπωση ενός άρθρου για την UAW/MF με τίτλο «Motherfucker» στην πανεπιστημιακή εφημερίδα αποτελούσε προστατευόμενη ελευθερία του λόγου σύμφωνα με το Πρώτο Άρθο (του συντάγματος των ΗΠΑ). Σε μια άλλη ο εκδότης της Daily Cardinal αψήφησε μια προσπάθεια από το Πανεπιστήμιο του Ουϊσκόνσιν να τον απολύσει για την χρήση «απρεπούς γλώσσας» σε ένα άρθρο που ανέφερε την συμμετοχή των Motherfuckers σε ένα συνέδριο του SDS (Φοιτητές για μια Δημοκρατική Κοινωνία). Με την ανατύπωση ενός αριθμού δοκιμίων από την σχολή Αγγλικής φιλολογίας του πανεπιστημίου, που περιλάμβανε έργα από τον Shakespeare, τον Mailer και τον Joyce, τα οποία ανέφεραν περισσότερες βρισιές και χυδαιότητες από το αρχικό του άρθρο εξανάγκασε τις πανεπιστημιακές αρχές σε υποχώρηση. Καθόλου παράδοξα η εφημερίδα του Πανεπιστημίου της Πολιτείας του Μίσιγκαν υποχρεώθηκε σε περικοπή στην χρηματοδότηση της για την χρήση του «Motherfucker» στα δικά της άρθρα για το σκάνδαλο στο Ουϊσκόνσιν. Παρά την τακτική χρήση βρισιών στα ψεύτικα δελτία τύπου, τις επιστολές και τις εφημερίδες τους που αποσκοπούσαν στην δυσφήμηση και την υποκίνηση προβλημάτων στο εσωτερικό της ριζοσπαστικής αριστεράς, οι πράκτορες του FBI, φοβούμενοι την οργή του φημισμένα υποκριτή J Edgar Hoover, ξέπλεναν συχνά τις αναφορές τους αφαιρώντας τον πλήρη τίτλο της UAW/MF.

Αν και πιο απασχολημένοι με τα μέρα προς μέρα ζητήματα της λειτουργίας των καταλήψεων, των τσαμπουκάδων με την αστυνομία, των πάρτυ και της πρόκλησης των συνομήλικων τους να πάνε ακόμη «παραπέρα» οι Motherfuckers κατάφεραν να αφήσουν πίσω τους ένα σημαντικό σώμα δουλειάς συμπεριλαμβανομένων αφισών και μπροσούρων (μια από τις οποίες «δανείστηκαν» οι Jefferson Airplane για τους στίχους του «We Can Be Together»). Η πλειοψηφία τους ήταν αυθόρμητες προσπάθειες που εμφανίστηκαν για λίγο στον δρόμο χωρίς να ξαναειδωθούν ποτέ αν και ένας αριθμός από αυτές τυπώθηκαν στις σελίδες του The Rat, μια απο τις πολλές underground εφημερίδες της Νέας Υόρκης. Παρά την εντυπωσιακή παραγωγικότητα τους και τον προβοκατόρικο ρόλο τους σε κάποια από τα πιο φημισμένα γεγονότα της εποχής η αποστροφή της The Family για τα media σήμαινε ότι οι ιδέες και οι δράσεις τους παραμένουν ελάχιστα γνωστές στους σύγχρονους ριζοσπαστικούς κύκλους.

Tο ανθολόγιο αυτό συμπεριλαμβάνει μεγάλο μέρος από το υπάρχον υλικό που δημιούργησαν οι UAW/MF (κάποιο από αυτό αδημοσίευτο αλλού) καθώς και μερικά άρθρα που βοηθούν στην κατανόηση της συνάφειας της δουλειάς και των δράσεων τους. Στο αρχικό άρθρο ο ιστορικός John McMillan σκιαγραφεί την ιστορία της The Family και του τρόπου με τον οποίο γνώρισε το ιδρυτικό της μέλος Ben Morea ενώ σε μια διευρυμένη συνέντευξη ο ίδιος ο Morea συζητά για τις δράσεις στις οποίες συμμετείχε η ομάδα καθώς και τις βασικές τους ιδέες. Τέλος και ακόμη πιο σημαντικά υπάρχουν οι επανεκτυπώσεις των πρωτότυπων γραπτών και των κολάζ των UAW/MF. Αναμιγνύοντας το καρτουνίστικο χιούμορ με την μυστικιστική ψυχέδελεια και την παθιασμένη ρητορική τα έργα που αναδημοσιεύονται εδώ αποτελούν κάποια από τα πιο σημαντικά της εποχής τους. Αν και βιώνονται καλύτερα στην αρχική τους εκτύπωση όπου η ποιότητα των πρωτότυπων είναι κακή τα γραφιστικά τους έχουν διατηρηθεί άθικτα ώστε να είναι πλήρως κατανοητά και έχουν συμπεριληφθεί ως κείμενα.

Iain McIntyre, 2007.

https://libcom.org/article/against-wall-motherfucker-anthology

περισσότερα σχετικά: Search | libcom.org

• Οι Σιτουασιονιστές (μέλη της Καταστασιακής Διεθνούς, 1957–1972) ήταν μια ριζοσπαστική ομάδα καλλιτεχνών και μαρξιστών θεωρητικών. Στόχος τους ήταν η υπέρβαση του διαχωρισμού ανάμεσα στην τέχνη και την πραγματική ζωή, επιδιώκοντας την ανατροπή του καπιταλισμού, της αποξένωσης και της «κοινωνίας του θεάματος».

• ***** Το κίνημα Provo πρωτοεμφανίστηκε στο Άμστερνταμ το 1964, ταράζοντας την ηρεμία και τον καθωσπρεπισμό των κατοίκων της πόλης. Μια παρέα καλλιτεχνών, διανοούμενων και street punks με ουτοπικές ιδέες και ανατρεπτικές διαθέσεις βάλθηκε, με δράσεις που είχαν μορφή παιχνιδιού, να ξεμπροστιάσει τον καταπιεστικό χαρακτήρα των αρχών. Το κίνημα πήρε το όνομά του από την ολλανδική λέξη «provoceren», που σημαίνει να προκαλείς. Οι Provos, όπως αποκαλούνταν τα μέλη του, συνδύαζαν τη μη-βία με το παράλογο χιούμορ για να εξωθήσουν τις αρχές, και κυρίως την αστυνομία, σε υπερβολικές και βίαιες αντιδράσεις, που θα τις εξέθεταν και θα τις γελοιοποιούσαν. Το Provo βρήκε έδαφος καταρχήν στην υποκουλτούρα των Nozems, στιλάτων νέων που κυκλοφορούσαν με μοτοποδήλατα και περνούσαν την ώρα τους προκαλώντας την αστυνομία. Σε αντίθεση όμως με τους Nozems, το Provo είχε συγκεκριμένους ιδρυτές, τον Robert Jasper Grootveld, καλλιτέχνη και ακτιβιστή, και τους Roel van Duijn και Rob Stolk, αναρχικούς.

*** Οι Diggers (Ντίγκερς) του Σαν Φρανσίσκο ήταν μια ριζοσπαστική αναρχική ομάδα κοινωνικής δράσης και θεάτρου του δρόμου, που έδρασε την περίοδο 1966-1968 στην περιοχή Χέιτ-Άσμπερι. Συνδύαζαν τον ακτιβισμό με την αντικουλτούρα, προσπαθώντας να δημιουργήσουν μια κοινωνία χωρίς χρήματα και εμπόρευμα.

**** Οι Up Against the Wall Motherfucker , συχνά συντομευμένοι ως The Motherfuckers ή UAW/MF, ήταν μια ομάδα συγγένειας αναρχικών και ντανταϊστών με έδρα τη Νέα Υόρκη. Αυτή η «συμμορία του δρόμου με ανάλυση» ήταν διάσημη για την άμεση δράση της στο Lower East Side.

Οι Motherfuckers προέκυψαν από μια ομάδα επηρεασμένη από το ντανταϊσμό που ονομαζόταν Black Mask, με κάποια επιπλέον άτομα να συμμετέχουν στην εβδομάδα Angry Arts κατά τον πόλεμο του Βιετνάμ, που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1967. Σχηματίστηκαν το 1966 από τον Ben Moreaέναν ζωγράφο καταλανικής καταγωγής,και τον ποιητή Dan Georgakas.

Αξίζει επίσης να δείτε σχετικά:http://hyle.mobi/2016_04_23/