Τζόζεφ Λαμπαντί, Οι στόχοι του Αναρχισμού

Σημείωση Μεταφραστή*: Πρόκειται για ένα προεικονιστικό κείμενο του 1920 από τον άγνωστο στο ευρύ κοινό Τσαρλς Τζόζεφ Αντουάν Λαμπαντί (Joseph Labadie) Αμερικανού συνδικαλιστή, τυπογράφου, εκδότη, δοκιμιογράφου και ποιητή. Σε αυτό το αξιοσημείωτο κείμενο ο Λαμπαντί αναπτύσει την ουσία του Αναρχισμού. Μια ανεξίτηλη και διαχρονική υπενθύμιση για το τι παλεύουμε ως τις μέρες μας.

Επιτρέψτε μου να σας πω εν συντομία τι στοχεύει ο αναρχισμός:

Ισχυρίζεται ότι η ελευθερία, είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για την επίτευξη υλικής άνεσης και ευτυχίας στον λαό, και έτσι ο αναρχισμός θα μείωνε σταδιακά, ακόμη και μέχρι το σημείο εξαφάνισης, την πολιτική δύναμη και τον φυσικό έλεγχο που κάποιοι άνθρωποι ασκούν πάνω σε άλλους.

Θέλει να δώσει όλη την αχρησιμοποίητη γη δωρεάν σε όσους θα τη χρησιμοποιήσουν. Αυτό θα απαλλάξει από το κολοσσιαίο κόστος υποστήριξης της τάξης των γαιοκτημόνων και θα αυξήσει την πλουτοπαραγωγική δύναμη μετατρέποντας τους γαιοκτήμονες και τους φτωχούς άνεργους από παράσιτα σε παραγωγούς....

Θέλει να καταργήσει τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας και τα πνευματικά δικαιώματα. Αυτό θα μετέτρεπε τα τεράστια μη κερδισμένα ποσά που τώρα πηγαίνουν στις τσέπες των προνομιούχων στις ανέσεις και τα σπίτια των παραγωγών, και θα αύξανε την ποσότητα μηχανημάτων, βιβλίων κ.λπ., και με μικρότερο κόστος.

Θέλει να αντικαταστήσει το παρόν Κράτος, στο οποίο τα πράγματα αξίζουν περισσότερο από τους ανθρώπους, με την εθελοντική συνεργασία και τον πραγματικά ελεύθερο ανταγωνισμό, καταργώντας τον πολιτικό, με την αυθαίρετη φυσική του δύναμη όπως εκδηλώνεται από την αστυνομία, τον στρατό και το ναυτικό, τα οποία τώρα υποστηρίζονται από φόρους που εισπράττονται βίαια από τον λαό. Πιστεύει ότι οι στρατιώτες, οι αστυνομικοί, οι πολιτικοί και όλες οι άλλες σπατάλες που απαιτούνται για την υποστήριξη του παρόντος εγκληματικού κράτους, θα ήταν πολύ πιο χρήσιμες στην κοινωνία αν μπορούσαν να καλλιεργήσουν τα δικά τους τρόφιμα, να φτιάχνουν τα δικά τους ρούχα και να χτίζουν τα δικά τους σπίτια.

Οι αναρχικοί κατά κανόνα γνωρίζουν ότι οι θεμελιώδεις κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές έρχονται αργά μέσω πειραμάτων, σκέψης, αναγκαιότητας και υπομονετικού μόχθου, και όχι μέσω πολέμων, βίας, αταξίας και αιματοχυσίας. Έτσι, δεν περιμένουν η χιλιετία να έρθει κατά βούληση, με ψηφοφορία ή διαμάχες, με σφαίρες ή θορυβώδεις ιαχές. Αλλά οι κοινωνίες γίνονται πιο δίκαιες και τέλειες αν επιτρέπονται, και ότι η βία και η αταξία απλώς καθυστερούν τη συμμετρική ανάπτυξη όπως το τσεκούρι των βανδάλων και οι βίαιες καταιγίδες ακρωτηριάζουν, παραμορφώνουν και καθυστερούν ακόμη και το πιο τραχύ δέντρο. Ελπίζουν, ωστόσο, να βελτιώσουν τις ανθρώπινες συνθήκες καθαρίζοντας την αδικία από τα σκουπίδια, αφήνοντας τον ήλιο της δικαιοσύνης να λάμψει στα σκοτεινά μέρη. Γνωρίζουν ότι πρέπει να γίνεις αναρχικός πριν ο αναρχισμός μπορέσει να υπάρξει. ότι πρέπει να έχεις μια έξυπνη επιθυμία να είσαι ελεύθερος πριν η δειλή ελευθερία εμφανιστεί στην εμβέλειά σου - ότι η ελευθερία είναι μόνο για όσους τη θέλουν. ότι πρέπει να συνειδητοποιήσεις τις συνθήκες δουλείας σου πριν καταργηθεί η δουλεία. ότι πρέπει να κατανοήσεις τη δική σου υποβάθμιση και δουλοπρέπεια πριν η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο αυτοσεβασμός μπορέσουν να γίνουν δικά σου. ότι πρέπει να ξέρεις ότι χάνεις το μεγαλύτερο μέρος των αποτελεσμάτων των έντιμων προσπαθειών σου προτού οι λεηλάτες σταματήσουν τη λεηλασία τους· ότι πρέπει να έχεις τη γνώση, τη θέληση και το θάρρος να πάρεις τα δικά σου και να αφήσεις ό,τι ανήκει σε άλλους προτού γίνεις κατάλληλος να συναναστρεφθείς με εκείνους που αγαπούν τη δικαιοσύνη και μισούν το λάθος, που είναι αρκετά σοφοί ώστε να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και αρκετά δυνατοί ώστε να απέχουν από το να παραβιάζουν την ασφάλεια των άλλων.

Οι αναρχικοί γνωρίζουν ότι όσο είναι λίγοι σε αριθμό, μπορούν να υπερκεραστούν από την εξουσία και τα αδαή και επομένως πρόθυμα θύματά της. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ξοδεύουν τόσο πολύ χρόνο, προσπάθεια και χρήματα για να φτάσουν στη μηχανή σκέψης σας, ώστε να της παρουσιάσουν γεγονότα και λόγους που θα επηρεάσουν τον μηχανισμό της. Όταν αυτό γίνει με επιτυχία, η νοημοσύνη σας αναμφίβολα θα σας δείξει πόσο άχρηστο και επιβλαβές είναι το μεγαλύτερο μέρος του παρόντος πολιτικού μας μηχανισμού και θα συνεργαστείτε μαζί τους, θα είστε ένας από αυτούς, στην προσπάθεια να μειώσετε τις εξουσίες και τις λειτουργίες του Κράτους και να αυξήσετε τις ευεργετικές επιδράσεις της ελευθερίας. Κάθε άτομο που είναι πεπεισμένο για την αλήθεια του Αναρχισμού βλέπει πώς η ελευθερία διευρύνει την ανθρώπινη ευημερία και ευτυχία και γίνεται, από καθαρά ιδιοτέλεια, προπαγανδιστής, ονειρευόμενος ένα μέλλον όπου

“Για όλα αυτά, και για όλα αυτά, _ _ Έρχεται ακόμα, για όλα αυτά, _ _ Ότι άνθρωπος με άνθρωπο, σε όλο τον κόσμο, _ _ Θα είναι αδέρφια για όλα αυτά”.(1)

(1) Από το ποίημα του Ρόμπερτ Μπερνς: Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος, το οποίο σημαίνει: «Παρόλα τα τεχνητά εμπόδια του πλούτου, της εξουσίας και των προνομίων. Μια μέρα αναπόφευκτα θα φτάσει. Η ανθρωπότητα θα ξεπεράσει τα σύνορα και τις τάξεις, φερόμενη ο ένας στον άλλον με αμοιβαίο σεβασμό και ισότητα».

*Μετάφραση: Αργύρης Αργυριά δης