Ανέστης Ευαγγέλου, Δύο ποιήματα

ΕΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕΣ’ ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ Έλα λοιπόν μέσ’ από τα χαλάσματα και τα ερείπια,μορφή μικρή και τρυφερή, σταματημένη στην πρώτη ηλικία,έλα, πνεύμα του καλού, μυθικό πρόσωπο,όταν στους δρόμους βρέχει μοναξιάκι η νύχτα πέφτει νωρίς δίχως ύπνο και όνειρα,πλύνε το σύννεφο που μου τυλίγει το πρόσωπο,καθάρισε τον ουρανό, προχώρησε,άνοιξε δρόμο μέσ’ από τα χαλάσματα και […]