Κατερίνα Γκιουλέκα, Δύο ποιήματα

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΑΥΜΑΤΩΝ Δεν το ‘κρύβε κι ούτεγινόταν να συσκοτιστείπως γλίστρησε στην κουνελότρυπααργά, καιρό πολύ μετά την εφηβεία,στην τελευταία μεταπήδηση καθώς-σε μια στροφή-το σώμα γύριζε διακόπτη, άρρητο πίσωαφήνοντας τον γρίφο πριν λυθεί Μήτε πως αποκλείεται,ειρωνευόμενη αυτήνη νύφη με την κόκκινη ομπρέλασούρουπο να ξεπρόβαλε καταμεσήςτου δάσους μ’ αυταρέσκειαηλιοψημένη αν και γκρίζο καταχείμωνο-βέβηλη τροχονόμος-επιμένοντας εδώ και […]