{
  "$type": "site.standard.document",
  "bskyPostRef": {
    "cid": "bafyreieohidoovt2dj2djlp4hkrynt64zoxy6qqpu3l5joc76shnbs5neu",
    "uri": "at://did:plc:uyh6nuj2wh7hi6b222psuwqb/app.bsky.feed.post/3mnihz6kagbe2"
  },
  "coverImage": {
    "$type": "blob",
    "ref": {
      "$link": "bafkreievvfbqoe5l56lrveujkbpgjcyucwbrhxedt6fh72ncenayaoppwm"
    },
    "mimeType": "image/jpeg",
    "size": 48965
  },
  "path": "/node/420705/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C/%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AA%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%A8%D8%AF%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA",
  "publishedAt": "2026-06-04T02:07:19.000Z",
  "site": "https://www.independentpersian.com",
  "tags": [
    "علوم",
    "فناوری",
    "تحقیق علمی",
    "پژوهش علمی",
    "کبوتر",
    "پرنده",
    "کبوتر نا‌مه‌بر",
    "ویشوام سانکاران"
  ],
  "textContent": "یک مطالعه جدید دریافته است که کبوترهای نامه‌بر، توانایی شگفت‌انگیزشان را برای پیمودن مسافت‌های طولانی، نه مدیون چشم‌ها، مغز یا منقار خود، بلکه مدیون سلول‌های ویژه‌ای در کبدشان‌اند.\n\nتوانایی کبوترها برای طی کردن صدها مایل و در عین حال، پیدا کردن راه بازگشت به خانه، مدت‌ها دانشمندان را سردرگم کرده بود.\n\nنظریه‌های پیشین نشان می‌دادند که این پرندگان ممکن است میدان‌های مغناطیسی زمین را از طریق مولکول‌های حساس به نور در چشم‌هایشان یا ذرات مغناطیسی بسیار کوچکی در منقارشان تشخیص دهند.\n\nاما با وجود دهه‌ها پژوهش، هیچ‌یک از این دو ایده تایید تجربی قدرتمندی دریافت نکردند.\n\nاکنون یک بررسی جدید دریافته که پاسخ ممکن است در مکانی غیرقابل‌انتظار نهفته باشد: کبد.\n\nدانشمندان دریافته‌اند که کبوترهای نامه‌بر ممکن است برای تشخیص میدان مغناطیسی زمین از سلول‌های ایمنی تخصصی موجود در کبد و طحالشان استفاده کنند؛ چیزی که یک سامانه مسیریابی [یا اصطلاحا ناوبری] درونی در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد.\n\nاین سلول‌های ایمنی که «ماکروفاژ» نام دارند، هنگام تجزیه گلبول‌های قرمز فرسوده، آهن را در خود انباشته می‌کنند.\n\nبر اساس یک مقاله جدید که در مجله ساینس‌ (Science) منتشر شد، آهن انباشته‌شده به این سلول‌های ایمنی ویژگی‌های مغناطیسی منحصربه‌فردی می‌دهد، از جمله توانایی واکنش نشان دادن به میدان مغناطیسی سیاره.\n\n# Read More\n\nThis section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)\n\nپژوهشگران دریافته‌اند هنگامی که این ماکروفاژها حذف شدند، کبوترها برای پیدا کردن راه بازگشت به خانه با مشکل روبرو شدند؛ موضوعی که به نقش آن‌ها در ناوبری اشاره دارد که پیش از این ناشناخته بود.\n\nمارتین ویکلسکی، مدیر «موسسه رفتار جانوری ماکس پلانک» در آلمان، گفت: «آنچه در ناوبری پرندگان، شبیه یک 'حس غریزی' به نظر می‌رسد، ممکن است در واقع یک پایه فیزیکی داشته باشد.»\n\nدکتر ویکلسکی گفت: «اگر سلول‌های ایمنی بخشی از سازوکار تشخیص جهت در پرندگان باشند، این موضوع درک ما از ناوبری را به طور بنیادین تغییر خواهد داد.»\n\nاگرچه دانشمندان مدت‌ها است می‌دانند که پرندگان مهاجر و کبوترهای نامه‌بر از میدان مغناطیسی زمین به‌عنوان ابزاری برای ناوبری استفاده می‌کنند، اینکه حیوانات دقیقا چگونه آن میدان را تشخیص می‌دهند، همچنان یکی از بزرگ‌ترین معماهای زیست‌شناسی بوده است.\n\nاین مقاله جدید دریافته است که کبد و طحال می‌توانند با ترکیب دانش ایمنی‌شناسی، فیزیک و رفتار جانوری، نقشی مهم در ناوبری ایفا کنند.\n\nدانشمندان در این مطالعه، چند اندام کبوترهای نامه‌بر را، که پیش‌تر با توانایی تشخیص میدان‌های مغناطیسی مرتبط دانسته می‌شدند، از جمله چشم‌ها، منقار و مغز، بررسی کردند.\n\nکلیویا لیسوفسکی، یکی دیگر از نویسندگان مقاله، گفت: «ما سرنخ‌هایی داشتیم که نشان می‌داد کبد و طحال ویژگی‌های مغناطیسی دارند، زیرا گلبول‌های قرمز را تجزیه می‌کنند و در نتیجه مقدار زیادی آهن را در بدن ذخیره می‌کنند.»\n\nدر میان همه بافت‌ها و اندام‌های بررسی‌شده، کبد بالاترین غلظت آهن را داشت و قوی‌ترین واکنش مغناطیسی را ایجاد کرد.\n\nآزمایش‌های بیشتر تایید کردند که ماکروفاژهای کبد، مسئول این ویژگی‌های مغناطیسی‌اند.\n\nدانشمندان سپس بررسی کردند که آیا این ماکروفاژها واقعا بر ناوبری تاثیر می‌گذارند یا خیر.\n\nآن‌ها برای این کار، ماکروفاژهای کبدی را از کبوترها حذف کردند. این کبوترها آموزش دیده بودند از مکان‌هایی در آلمان که بیش از ۲۰ کیلومتر فاصله داشتند، به کبوترخانه خود بازگردند.\n\nپژوهشگران دریافتند در روزهای ابری، زمانی که خورشید پنهان بود، کبوترهایی که فاقد این ماکروفاژها بودند حس جهت‌یابی خود را از دست می‌دادند و برای بازگشت به خانه با مشکل مواجه می‌شدند.\n\nبا این حال، در روزهای آفتابی آن‌ها همچنان می‌توانستند با موفقیت بازگردند، امری که نشان می‌دهد، این پرندگان هنگام پرواز برای جهت‌یابی، در کنار نشانه‌های خورشیدی، از اطلاعات مغناطیسی استفاده می‌کنند.\n\nدانشمندان سپس با استفاده از میکروسکوپ‌های پیشرفته این را بررسی کردند که اطلاعات از کبد کبوترها چگونه به مغز منتقل می‌شود.\n\nآن‌ها دریافتند که ماکروفاژهای سرشار از آهن، در نزدیکی رشته‌های عصبی قرار دارند؛ امری که حاکی از وجود یک مسیر احتمالی است که اطلاعات مغناطیسی از طریق آن، از کبد به دستگاه عصبی و در نهایت به مغز منتقل می‌شود.\n\nدکتر لیسوفسکی گفت: «این یافته‌ها نخستین شواهد مشخص را درباره این فراهم می‌کند که میدان مغناطیسی زمین چگونه می‌تواند درون بدن، درک شود و برای هدایت حرکت به مغز انتقال یابد.»\n\nعلوم\n\nفناوری\n\nتحقیق علمی\n\nپژوهش علمی\n\nکبوتر\n\nپرنده\n\nکبوتر نا‌مه‌بر\n\nاگر سلول‌های ایمنی بخشی از سازوکار تشخیص جهت در پرندگان باشند، این موضوع درک ما از ناوبری را به طور بنیادین تغییر خواهد داد\n\nویشوام سانکاران\n\nپنج شنبه, ژوئن 4, 2026 - 08:00\n\n> <p dir=\"rtl\">کبوتری در حال بال زدن و نزدیک شدن به سطح زمین است - Canva</p>\n\nعلوم\n\nrelated nodes:\n\nشامپانزه‌‌‌ها عاشق الکل‌اند؛ ادرارشان این موضوع را تایید می‌کند\n\nتحقیقات جدید نشان می‌‌دهند گربه‌ها از نظر عاطفی به صاحبان خود وابسته نیستند\n\nابریشم عنکبوت؛ کلیدی احتمالی برای ترمیم اعصاب آسیب‌دیده انسان\n\nSEO Title:\n\nراز مسیریابی کبوترهای نامه‌بر در کبدشان است\n\nInner related node:\n\nشامپانزه‌‌‌ها عاشق الکل‌اند؛ ادرارشان این موضوع را تایید می‌کند\n\nتحقیقات جدید نشان می‌‌دهند گربه‌ها از نظر عاطفی به صاحبان خود وابسته نیستند\n\nابریشم عنکبوت؛ کلیدی احتمالی برای ترمیم اعصاب آسیب‌دیده انسان\n\ncopyright:\n\nIndependentEnglish\n\norigin url:\n\nhttps://www.independent.co.uk/news/science/homing-pigeons-secret-iron-liver-b2986975.html",
  "title": "راز مسیریابی کبوترهای نامه‌بر در کبدشان است"
}