{
  "$type": "site.standard.document",
  "canonicalUrl": "https://bisse.nl/blog/posts/archive/137404619967",
  "path": "/posts/archive/137404619967",
  "publishedAt": "2016-01-16T11:59:00.000Z",
  "site": "at://did:plc:t4bzqfd4wo3ukq62opjuvy2u/site.standard.publication/3mpeliratc624",
  "tags": [
    "uitgelezen"
  ],
  "textContent": "David Mitchell, The Bone Clocks, 2014, 624 blz. \\\nGekocht: december 2015, Van der Velde 3 \\\nUitgelezen: januari 2016 \\\n★★★★☆\n\nThe Bone Clocks is een heel mooi en meeslepend boek, als je de fantasy-gedeeltes wegdenkt.\n\nHet is een boek van zes lange verhalen die samen een hechte eenheid\nvormen, anders dan Cloud Atlas, waarin op de twee laatste na de verhalen\nniets met elkaar te maken hebben, en de eenheid gesuggereerd moet worden\ndoor het flauwe trucje van door het door midden knippen van de verhalen.\n\nZes verhalen, zes periodes uit het leven van Holly Sykes. Het eerste\nverhaal speelt in 1984, als Holly 15 jaar is. Het laatste verhaal speelt\nin 2043. In het eerste en laatste verhaal is Holly de verteller. In de\nandere verhalen is ze een belangrijk bijfiguur.\n\nDe eerste vier verhalen zijn het sterkst. Hierin is het fantasy-gedeelte\nweliswaar beslissend voor het verloop, maar als een kleine storing te\nnegeren. Het vijfde verhaal is het zwakste. Hierin gaat de fantasy \nhelemaal los. Het grote kwaad komt uit de magie, de redding komt uit de\nmagie, een probleem verbloemend dat essentieel is voor het menszijn\nwordt getrivialiseerd door de vlucht in de fantasy.\n\nHet slotverhaal geeft een donker toekomstbeeld dat op zich overtuigt,\nmaar op het eind verknoeid wordt doordat de schrijver teruggrijpt op de\nmagie om tot een vorm van redding te komen.",
  "title": "David Mitchell — The Bone Clocks"
}