Neal Stephenson β Seveneves
peter kleiweg πͺπΊ
February 27, 2018
Neal Stephenson, Seveneves, 2015, 867 blz. \
Gekocht: februari 2018, Van der Velde 1 \
Uitgelezen: februari 2018 \
β
β
β
β
β
Ik las Snow Crash en The Diamond Age aan het eind van het vorige
millennium. Ik kan me er weining meer van herinneren dan wat
fragmenten, waarvan ik niet weet uit welk van de twee boeken ze komen.
Het was sf, maar nogal van de fantastische vorm. Nu, na lange tijd
eindelijk weer een boek van Neal Stephenson, en het is heel anders dan
die vroege boeken van hem. De stijl van Seveneves doet heel sterk
denken aan die van Kim Stanley Robinson in z'n Mars-trilogie.
> The moon blew up without warning, and for no apparent reason.
Zo begint het. Wat volgt is een race tegen de klok om de mensheid te
redden van de totale ondergang.
Veel techniek in dit boek. De ruimtevaart van nu. Ook sterke staaltjes
waaraan geen mens en geen ruimtevaartorganisatie zich onder normale
omstandigheden zou wagen. Neal Stephenson slaagt er heel goed in om
het allemaal spannend en geloofwaardig te maken. De mens van nu is tot
veel in staat, maar het is wel levensgevaarlijk.
De eerste twee delen van het boek spelen in het heden (als nu de maan
zou ontploffen). Het is meeslepend, maar niet om vrolijk van te
worden. Er gaan mensen dood. Heel veel mensen. Zoveel dat je denkt, er
blijft niemand meer over.
Maar het derde deel speelt 5000 jaar in de toekomt, de mens leeft nog,
en heeft zich weer ontwikkeld, al blijft de strijd om het bestaan
moeilijk. Nieuwe technieken, nieuwe manieren van leven, de worsteling
met het verleden, het wordt allemaal prachtig beschreven, met oog voor
detail. Je ziet jezelf in die nieuwe wereld.
Prachtig boek.
Discussion in the ATmosphere