Anton Hur — Toward Eternity

Anton Hur, Toward Eternity, 2024, 384 blz. \ Gekocht: april 2026, Van der Velde 1 \ Uitgelezen: juni 2026 \ ★★★★★ In de boekwinkel viel mij een aantal boeken op met een ongewoon klein formaat, 15 bij 8½ cm. Mooi vormgegeven. Goede kwaliteit papier. Geen minuscule lettertjes zoals bij andere kleinformaat uitgaven (Dwarsliggers, bijvoorbeeld), maar normale letters. Daardoor meer pagina's. Toward Eternity telt in deze uitgave 384 pagina's; een uitgave in normaal formaat telt 256 pagina's. Het leest heel prettig. Ideaal formaat voor in de hand, ideale hoeveelheid tekst per pagina. En dan heb ik het alleen nog maar over de vorm. Toward Eternity is een van de boeken uitgegeven in de reeks Nomad Editions van HarperCollins. Ze hadden er diverse in de winkel. Ik heb er twee gekocht, afgaande op de flaptekst. Waar ik niet op gerekend had was dat de eerste van de twee zo'n prachtig, tot nadenken stemmend verhaal zou zijn. Het boek wordt aanbevolen als een liefdesverhaal. Dat is onzin. Het boek gaat over liefde voor het leven. Het gaat over voortleven over de grens van de dood heen. Het gaat over nanotechnologie en kunstmatige intelligentie. Het is een verhaal dat zich uitstrekt over eeuwen, misschien millennia, helemaal vanuit de bron, de mensen waarmee het verhaal begint. Het verhaal biedt een interessante kijk op kunstmatige intelligentie. Hoe maak je een echt intelligente machine? Niet zoals taalmodellen die compleet gedachteloos allerlei menselijke uitingen kunnen nabootsen. Poëzie bijvoorbeeld. In dit boek ontstaat intelligentie door een machine poëzie te leren begrijpen. En waar dat uiteindelijk toe leidt, dat is een fascinerend verhaal.