Ιστορίες καλοσύνης / Το Τελευταίο Σημείωμα είχε και φωτογραφία

Γιώργη με τη γλυκειά φωνή Και τις φαρδιές τις πλάτες Πες μου την ύστερη στιγμή Τί βρήκες και τραγούδησες Και τάραξες στη γειτονιά Ως πέρα στο Παγκράτι Τους φανταζόμασταν όμορφους, ψηλούς, γενναίους. Να βαδίζουν με πεντακάθαρα λευκά πουκάμισα, περήφανο βήμα και ψηλά το κεφάλι, προς το εκτελεστικό απόσπασμα. Τους φανταζόμασταν έτσι, γιατί έτσι τους περιέγραφαν