Зур бәхетләр сызганып эшкә бирелгәннән килә... (район бәйгесе кысаларында)

Гаилә ул – җылы учак. Гаилә никадәр нык булса, аннан килгән җылылык шулкадәр көчле була. Гаилә башлыгы – әти, учакны сүндерми тотучы – әни. Ә нәселнең матур гадәт – йолаларын яшь буынга җиткерүчеләр – дәү әни һәм дәү әти. Әбиле – бабайлы бала инсафлы, ягымлы, тәртипле булып үсә. Әйе, кешенең иң зур бәхете - аның гаиләсе. “Агач - яфрагы, кеше баласы белән матур”, - ди халык. Минем гаиләм - авылыбызның иң үрнәк, күркәм, олы хөрмәткә лаек гаиләләренең берсе, авыл халкы алдында абруйлары, дәрәҗәләре зур. Бүгенге язмамның герое – минем дәү әнием, “Татарстанның атказанган терлекчесе “ дигән мактаулы исемгә лаек булган, 41 ел гомерен терлекчелеккә багышлаган Вәсимә Рәхимова.