Fernando Pessoa, Διαιρώ αυτό που ξέρω

Διαιρώ αυτό που ξέρω.Προκύπτει αυτό που είμαικι αυτό που ξέχασα. Ανάμεσα στα δυο πηγαίνω.Δεν είμαι αυτός που σκέφτομαιούτε αυτός που είμαι τώρα.Αν θα σκεφτώ, κομμάτια γίνομαιΑν θα πιστέψω, για μένα δεν υπάρχει τέλος.Γι’ αυτό, είναι καλύτεραν’ ακούς μόνο το θρόισματης απαλής, βέβαιης αύραςπου μέσ’ από τις φυλλωσιές περνάει. *Mετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης