Collecteren

Een tijd terug werd ik geworven om te collecteren; met een bus langs deuren om voor het goede doel op pad te gaan. Naast het goede doel, is het ook een interessante ervaring. Vele huishoudens hebben nog wel ergens geldpotjes staan, terwijl andere blij zijn een QR-code te scannen. Ik mocht een oudere man ook helpen met z’n bank-app, want hij deed dit niet zo vaak. Zijn vrouw had gezegd dat er een jongen aan de deur stond, en toen hij kwam kijken besloot hij dat dit inderdaad iemand was die veel jonger was dan hij, maar toch beduidend ouder dan hij bij een jongen had verwacht. Bij een ander huis doet een jongen van een jaar of 12 open. Zijn moeder is niet thuis maar hij belt haar direct om te vragen of hij iets mag geven. Ze vertelt hem dat ze nog minstens een half uur van huis is maar dat hij het potje uit de kast mag pakken. Hij keert een belangrijk deel van het potje om in mijn collectebus. Ken ik jou, vraagt een vrouw, van een studie Internationale Betrekkingen in Groningen? Ik moet dat ontkennen. Twee huizen naast elkaar, twee keer staan mensen klaar in sportkleren om weg te gaan. Even later zie ik twee hardlopende buurmannen samen vertrekken. Mensen vragen naar je motivatie, zijn superenthousiast of juist in het bezit van een van de ongeveer vijf verschillende nee/nee stickers die er blijkbaar bestaan.