Чәчәге бар, кыяры юк: ни өчен кыяр куакларында җимшәннәр саргая һәм коела?

Чәчәге бар, кыяры юк... Кыяр куакларына бер карыйсың, күңел шатлана – шау чәчәктә, инде кечкенә кыярлары да барлыкка килгән. Беренче карашка уңыш күп булыр төсле. Әмма бер-ике көннән җимшәннәр саргая, кибә һәм коелып бетә... Шулай итеп, кыярсыз да калуың бар. Бу юктан гына шулай түгел, җәмәгать. Үсемлек үзе аның кадәр уңышны өлгертә алмаячагын аңлап, шулай карар кыла.