Юл азагы бер нокта (повестьның дәвамы)

Икесе дә татлы йокыга талып, төн куенына эреп кенә кереп барганда, каты итеп тәрәзә каккан тавышка дертләп күз ачтылар. Бермәл иртәме, кичме икәнен аңышмыйча, исәнгерәп тордылар. Карчык колакка каты тоелмаган иде, әмма ул уянмады, мич арасыннан борынын сызгыртканы гына ишетелде. – Шайтан алгыры! Ни булды соң бу?